مرد پاييزي

مرغک دریایی، خسته اما بی تاب

مردک پاییزی، در پی لحظه ناب

به کدامین نفس آغشته شدم، که مرا برد به خواب . . .

زندگی آسان و سختش حکم توست                 بهر چه این مردمان جان می دهند

   جاده نعمت صراطش مستقیم                       پس چرا هر لحظه فرمان می دهند

 گفتی و دانم که روزی نزد توست                   از برای چه به ما نان می دهند

 هر کسی مشغول کار و بار خویش                در چه حالی دل به ایمان می دهند

   گفته بودی که انا الحق، لیک                  کس نمی داند چرا حق را نه آسان می دهند

هر چه هست و هرچه بوده مال توست         از چه روی از این گرفته، بآن می دهند