سه روز از مجال سی روزه رمضان بیش نمانده است. ماه رمضان امسال هم مثل ماههای رمضان
سالهای پیش تمام شد و بدون آنکه توشه ای از این خوان عظیم برگیریم، از سفره عقب نشستیم.
شکممان را راضی نمودیم، اما دلمان ناراضی ماند. دلمان را نشکستیم و قدر ایام قدر را ندانستیم.
شادمان و خندان از این شکست تلخ و فیوضات از دست رفته، بار و بنه مان را پر از کاه کرده و به
سمت مقصد روانه گشته ایم . . .
خداوندا !
از شر شیطان به تو پناه می بریم و تنها از تو یاری می طلبیم.
و می دانیم که تو آگاهی بر ما و اعمال ما
بر آنان که نیکو سرشتند و نیک کردار و آنان که بد سرشتند و گناهکار
خدایا- ننگی که تو برایمان نویسی را با چه رنگی بپوشانیم؟
دستان به گناه آلوده مان را کدامین خون توان شستن دارد؟
خدایا امان و مهلتی ده که قصد سفر داریم
به هر آن کجا که باشد به جز این سرا سرایی
به سرای دلخوشی ها؛ نه سرای بی خدایی . . .
